روشهای تشخیص سرطان پستان

وش های تشخیص قطعی سرطان پستان روش های تشخیصی متعددی برای بررسی تومورهای مشکوک به سرطان در پستان وجود دارند. این روش ها که گاهی به تنهایی و گاهی همراه با یکدیگر برای تشخیص به کار می روند، عمدتاً شامل نمونه برداری یا بیوپسی، عکس برداری یا ماموگرافی، سونوگرافی و معاینه هستند. تنها روشی که تشخیص سرطان پستان را قطعی می کند، نمونه برداری یا بیوپسی است که در آن، قسمتی از یک تومور یاتمام آن از پستان خارج و بوسیله میکروسکوپ بررسی می شود. عمل نمونه برداری توسط جراح و بررسی توسط میکروسکوپ توسط متخصص آسیب شناسی انجام می گیرد. بیوپسی ممکن است با روش جراحی انجام شود. به این ترتیب که بسته به اندازه تومور و شرایط بیمار، با استفاده از بی حسی موضعی یا بیهوشی عمومی، برشی روی محل تومور در پستان داده می شود، تمام تومور یا قسمتی از آن خارج و سپس محل برش، بخیه زده می شود. سپس نمونه به دست آمده به آزمایشگاه آسیب شناسی ارسال می شود. بیمار یکروز پس از این عمل قادر به انجام کارهای روزانه خویش است، فقط طی چند هفته بعد از آن نباید با دست سمت نمونه برداری شده اجسام سنگین را بلند نماید. زخم معمولاً طی کمتر از 10 روز بهبود خواهدیافت. روش های دیگری نیز برای نمونه برداری وجود دارند، از جمله نمونه برداری به وسیله سوزن که در حال حاضر استفاده از آن رواج یافته است. در این روش و تحت بی حسی موضعی، با یک برش بسیار کوچک، پوست باز شده و به وسیلۀ سوزن های به خصوصی که core نامیده می شوند، چندین نمونه از توده برداشته می شود. این روش بسیار آسان و مؤثر بوده و تقریباً همۀ آزمایشات لازم روی نمونه های بدست آمده از آن امکان پذیر است. گاهی نیز بیوپسی از همان ابتدا در اتاق عمل صورت می گیرد. در مواردی که احتمال سرطانی بودن تومور زیاد است و روش های تشخیصی دیگر مثل ماموگرافی نیز احتمال بدخیمی را مطرح کرده اند، برخی از پزشکان ترجیح می دهند بیمار را به اتاق عمل ببرند و تحت بیهوشی عمومی یک نمونه فوری به آزمایشگاه بفرستند و در صورتی که جواب حاکی از سرطان باشد، عمل برداشت پستان در همان مرحله انجام می شود. تکنیک های تصویربرداری شامل ماموگرافی، سونوگرافی، داکتوگرافی، MRI از اهمیت ویژه‌ای در تشخیص سرطان پستان برخوردار هستند.

 

https://www.google.com/search?q=%D8%B3%D8%B1%D8%B7%D8%A7%D9%86+%D9%BE%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA&client=firefox-beta&rls=org.mozilla:en-US:official&channel=np&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=0ahUKEwjDnJvN79HhAhXHDmMBHa_iBSYQ_AUIDigB&biw=1366&bih=634#

علایم سرطان پستان چیست ؟

علائم سرطان پستان 1- توده یا تومور پستان: توده، شایعترین علامت سرطان پستان می باشد که در اغلب موارد توسط خود بیمار بصورت اتفاقی کشف می شود و در بقیه موارد توسط پزشک در معاینه بالینی مشخص می شود. این توده ممکن است دردناک باشد ولی در اغلب موارد بدون درد است. و از آنجا که هم در بیماری های خوش خیم و هم در سرطان پستان می تواند دیده شود، بهتر است در صورت لمس هر توده در پستان، جهت بررسی آن به پزشک مراجعه نمایید. در بعضی موارد سرطان پستان بصورت توده های متعدد بروز می کند. توده‌های مشکوک به سرطان در لمس به صورت سفت یا سخت، گاه غیرمتحرک و با چسبندگی به اطراف لمس می‌شوند. همان گونه که قبلاً گفته شد، اغلب این توده ها منفرد و بدون درد هستند. باید توجه داشت که قضاوت در مورد خوش خیم یا بدخیم بودن توده، بعهده پزشک معالج بوده و پس از بررسی های دقیق مقدور خواهد بود. شایعترین علامت سرطان پستان، بروز یک توده منفرد و بدون درد در پستان است. 2- ترشح از نوک پستان: ترشح از نوک پستان معمولاً به دنبال بیماری های خوش خیم پستان ایجاد می‌شود. با اینکه ترشحات نوک پستان معمولاً همراه با سرطان پستان نیستند، ولی به علت احتمال وجود سرطان در برخی از موارد، بررسی دقیق آنها ضروری است. وجود ترشح از هر دو پستان و از چند مجرا بطور معمول ناشی از یک اختلال هورمونی، مصرف دارو، کیست پستانی و یا بیماری خوش خیم فیبروکیستیک است. ترشحات پستان می توانند به رنگ‌های مختلف مشاهده شوند (سفید، قهوه‌ای، آبی، خاکستری، قرمز، سبز و یا بدون رنگ). ترشح ناشی از سرطان پستان معمولاً خون واضح و یا خونابه‌ای یا در برخی از موارد بی رنگ می باشد. ترشح خونی یا آبکی که خودبخودی بوده و از یک پستان و از یک مجرا خارج شود، یا همراه با غده‌ای در پستان باشد، شک به سرطان را افزایش می دهد. ترشحاتی که شک به وجود سرطان را بر می انگیزند: 1- ترشحات خونی یا آبکی 2- ترشحاتی که خودبخودی و بدون فشار خارج می شوند. 3- ترشحاتی که از یک پستان و از یک مجرای نوک پستان خارج می شوند. 4- ترشحاتی که همراه با توموری در پستان باشند. 3- تغییرات پوست پستان: این تغییرات به صورت فرورفتگی و یا کشیدگی پوست پستان بروز می کنند. فرورفتگی پوست پستان ممکن است بطور ثابت و مشخص وجود داشته باشد و یا در حالات خاصی از معاینه پستان دیده شود. کشیدگی پوست، اگر چه علامتی مهم است ولی یافته‌ قطعی دال بر سرطان نیست و گاهی به دنبال بیماری های خوش خیم پستان نیز دیده می شود. در بعضی موارد، چسبندگی تومور سرطانی به قسمت زیر پوست، باعث تغییر شکل پستان می شود. تغییر شکل هاله اطراف نوک پستان نیز می تواند دلیل بر وجود بافت سرطانی در زیر آن قسمت باشد. تهاجم تومور سرطانی به پوست ممکن است باعث ایجاد زخم در پوست شود. همچنین ورم در پوست پستان و شبیه شدن آن به پوست پرتقال نشانه‌ی پیشرفت بیماری است. 4- تغییرات نوک پستان: در بعضی افراد فرورفتگی نوک پستان ممکن است بعد از شیردهی یا پس از دوران بلوغ ایجاد شود که معمولاً به طور خود به خودی و یا با دستکاری خود فرد به حالت اول برمی گردد. در حالیکه در سرطان، این فرورفتگی حالت ثابت دارد و با معاینه دقیق پستان ممکن است وجود غده ای در زیر نوک و هاله پستان مشخص شود. نوعی از سرطان پستان نیز به نام بیماری پاژه وجود دارد که در آن تغییرات پوستی نوک پستان بصورت ضایعات اگزمایی (شبیه به حساسیت پوستی) دیده می‌شود. علائم این بیماری شامل خارش، سوزش، قرمزی، سفتی و پوسته پوسته شدن نوک پستان می باشد که بتدریج و در صورت عدم درمان، بیماری به هاله اطراف نوک پستان و پوست نیز گسترش می‌یابد. گاهی این بیماران با تشخیص اشتباه اگزما و بیماریهای پوستی، مدتها تحت درمان با پمادهای موضعی قرار می گیرند و همین مسئله درمان را به تأخیر می اندازد. بنابراین در هر بیماری که علائم پوستی نوک پستان مشاهده می شود، باید به فکر سرطان بود تا پس از نمونه برداری و قطعی شدن تشخیص، اقدامات درمانی مناسب توسط پزشک انجام شود. قرمزی و خارش نوک پستان همراه با پوسته پوسته شدن و ترک خوردن آن، می تواند علامت نوعی از سرطان پستان به نام پاژه باشد مگر اینکه خلاف آن ثابت شود. 5- بزرگی غدد لنفاوی زیر بغل: همانگونه که قبلاً گفته شد، سلول‌های سرطانی توانایی پخش شدن از طریق خون و لنف و تهاجم به سایر نقاط بدن را دارند. شایعترین محل تهاجم سرطان های پستان به غدد لنفاوی زیربغل می باشد. گاهی بزرگی غدد لنفاوی، همراه با لمس غده‌ای واضح در پستان است ولی گاهی غده مشخصی لمس نمی شود. در این موارد انجام ماموگرافی برای تشخیص سرطان پستان به عنوان منشاء بزرگی غدد لنفاوی زیربغلی، کمک کننده است. آنچه از اهمیت ویژه ای برخوردار است این موضوع است که بزرگی غدد لنفاوی زیربغل می تواند به دلیل ضایعات خوش خیم و حتی التهاب ها و ضربه به ناحیه دست و یا پستان باشد. بنابراین اگرچه این علامت بیمار را به سمت بررسی های بیشتر هدایت می کند ولی باید دانست که این حالت از ابتدا نگران کننده نیست. 6 - تغییراندازه پستان: گاهی اوقات به علت بزرگی بیش از حد یک تومور و یا التهاب قابل توجه دور تومورهای کوچکتر، پستان در یک طرف، بطور واضحی بزرگتر از طرف مقابل می‌شود. البته اندازة دو پستان در افراد سالم نیز کاملاً مشابه نیست ولی بزرگی یک پستان نسبت به طرف دیگر که اخیراً ایجاد شده است، باید مورد توجه قرار گیرد و با انجام معاینه از عدم وجود توده و سلامت پستان مطمئن شد. گاهی هم تومورهای خوش‌خیم و نیز ضربه به پستان، خونریزی و یا التهاب ناشی از تجمع شیر در پستان (بویژه در خانم‌های باردار و شیرده) و کیست‌های بزرگ، باعث این عدم تقارن می‌شوند که با معاینه و استفاده از روش های تشخیصی، می توان نوع آنها را تعیین نمود (3 و 2). 7- تهاجم به اعضای دیگر(متاستاز): ندرتاً سرطان پستان بدون هیچ علامتی در خود پستان، علائمی در اعضای دیگر نشان میدهد که ممکن است بصورت درد استخوانی در یک محل خاص، تنگی نفس به دنبال درگیری ریه، زردی و سایر علائم ناشی از بزرگی کبد و... باشد. در این موارد معاینه دقیق بیمار و بررسی های تشخیصی می توانند وجود بیماری را در پستان مشخص نمایند. (شکل 2-8)

سرطان پستان چگونه شروع می شود ؟

سرطان پستان چگونه شروع می شود؟ سرطان پستان، ناشی از رشد خارج از قاعده سلول‌های غیرطبیعی در پستان است. در تمام دنیا، این بیماری شایعترین سرطان در بانوان و یکی از قابل درمان‌‌ترین آنها است. مانند تمام انواع سرطان، سرطان پستان از یک سلول آغاز می شود. سلول‌ها، کوچکترین اجزای ساختمانی موجود زنده هستند که می‌توانند در بدن به طور مستقل فعالیت کنند. سلول‌های سالم در محدوده قوانین مشخصی رشد می کنند و رشد آنها نیز بعد از رسیدن به تکامل سلولی متوقف می‌شود ولی سلول‌های سرطانی خیلی سریعتر رشد می کنند و تا اندازه ای این رشد را ادامه می دهند که باعث تخریب سلولهای سالم شوند. برخلاف سلول‌های سالم، سلولهای سرطانی نمی توانند رشد خود را قطع کنند. این رشد و تکثیر غیرعادی نتیجه تغییرات یا جهش‌هایی در ماده ژنتیکی داخل آنها است. این وضعیت می تواند از والدین به ارث برسد یا اینکه در اثر مواجهه زیاد و طولانی مواد جهش زا ایجاد شود البته عوامل دیگری نیز در ایجاد این بی نظمی در رشد سلولی تأثیر دارند.َ